I Spowiedź i Komunia święta

I Komunia Święta

W zakresie przygotowania do pełnego uczestnictwa we Mszy świętej przypomina się o obowiązku przestrzegania w tym zakresie norm Synodu (statuty 273, 347, Instrukcja, aneks 27).

  1. Każda parafia Archidiecezji organizuje i prowadzi katechezę parafialną dla dzieci, aby ich przygotować do świadomego, pełnego i aktywnego uczestnictwa we Mszy świętej i owocnego korzystania z sakramentu pokuty.
  2. Pierwsza spowiedź i pierwsze pełne uczestnictwo we Mszy św. winna mieć miejsce zasadniczo we własnej parafii, która jest po rodzinie podstawowym środowiskiem rozwoju wiary. Tę zasadę należy corocznie (we wrześniu) przypominać, wiernym w ogłoszeniach parafialnych. Duszpasterze nie sugerują rodzicom, możliwości dostania zezwolenia od własnego proboszcza, na celebrację tych sakramentów poza parafią, aby wzajemnie nie utrudniać sobie pracy duszpasterskiej i nie przyczyniać się do osłabiania więzi wiernych z własną parafią.
  3. dyby zachodziła konieczność, dla uzasadnionych racji, aby uroczystość I Komunijna odbywała się poza parafią, ksiądz proboszcz po wysłuchaniu argumentów rodziców i przeprowadzeniu duszpasterskiej rozmowy, udziela pisemnego pozwolenia na samą tylko uroczystość. Natomiast przygotowanie dzieci do I spowiedzi i Komunii powinno odbywać się we własnej parafii.
  4. Każda parafia prowadzi spotkania katechetyczno – formacyjne dla dzieci i ich rodziców.
  5. Zadania rodziców dzieci przygotowujących się do I spowiedzi i Komunii św.:
    1. wspólna wieczorna modlitwa rodziców z dzieckiem i za dziecko;
    2. systematyczne uczestnictwo wraz z dzieckiem w niedzielnych i świątecznych mszach świętych;
    3. kierowanie się w życiu codziennym zasadami dekalogu;
    4. rozmowa z dzieckiem na tematy podejmowane podczas katechez;
    5. pomoc w opanowaniu podstawowych modlitw i zrozumieniu niezbędnych treści związanych z sakramentem pokuty i Eucharystii;
    6. pomoc dziecku w rozwoju moralnym, aby normy moralne znało i zachowywało z wewnętrznego przekonania a nie tylko ze względu na rodziców i otoczenie;
    7. codzienne świadectwo życia z wiary;
    8. wychowywanie do życia w prawdzie i miłości;
    9. troska o sprzyjający klimat dla harmonijnego rozwoju dziecka.
  6. Nabożeństwa dla dzieci i rodziców:
    1. wrzesień – Msza św. rozpoczynająca przygotowanie z konferencją „Co to znaczy wierzyć?”,
    2. październik – obrzęd poświęcenia i przekazania przez rodziców dzieciom różańców z konferencją „Wychowanie do modlitwy”;
    3. listopad – nabożeństwo za zmarłych z konferencją „Parafia wspólnotą wspólnot”;
    4. grudzień – obrzęd poświęcenia i przekazania przez rodziców medalików z konferencją „Eucharystia siłą życia rodziny chrześcijańskiej”;
    5. styczeń – nabożeństwo odnowienia obietnic chrztu św. z konferencją „Dlaczego przykazania?”,
    6. luty – obrzęd poświęcenia i przekazania dzieciom książeczek z konferencją „Grzech fałszywym korzystaniem z daru wolności”,
    7. marzec – nabożeństwo pokutne połączone z adoracja krzyża i konferencją „Sakrament pokuty w życiu dziecka i rodziny”;
    8. kwiecień/maj – cztery Msze św. inicjacyjne przez cztery niedziele /1- poświęcona liturgii Słowa – kształtujemy postawę posłuszeństwa Słowu Bożemu; 2 – Msza św. jest dziękczynieniem – kształtujemy postawę wdzięczności wobec Boga i ludzi; 3 –Msza św. jest ofiara Chrystusa i naszą – formujemy postawę ofiarowania się z Chrystusem Bogu Ojcu; 4 – Msza św. jest ucztą – formujemy ducha miłości i troski o każdego człowieka/;
    9. maj – Uroczystość I Komunii Świętej.
  7. W ramach Białego Tygodnia proponuje się następującą tematykę: / poniedziałek: dzień wdzięczności Panu Bogu – uczymy dzieci modlitwy uwielbienia i dziękczynienia po przyjęciu Komunii św.; wtorek: – dzień wdzięczności matkom; środa – dzień wdzięczności ojcom i przyrzeczenia abstynenckie; czwartek: – poświęcenie pamiątkowych obrazków; piątek – potrzeba częstej spowiedzi – Pierwsze piątki miesiąca; sobota – oddanie w opiekę Matce Bożej – można zorganizować pielgrzymkę do sanktuarium Maryjnego/.
  8. Modlitewnikiem obowiązującym dla dzieci pierwszokomunijnych jest diecezjalna książeczka: „Chwalmy Boga”.
  9. Wskazane jest, aby dla dobra duchowego dzieci, w roku pokomunijnym katechizował je ten sam katecheta, który przygotowywał do I spowiedzi i Komunii Świętej.
  10. Zaleca się, aby po I Komunii Świętej, formację eucharystyczną dzieci prowadzić w ramach Eucharystycznego Ruchu Młodych. ( SAP – statut dotyczący Eucharystycznego Ruchu Młodych).

Synod Archidiecezji Przemyskiej 1995-2000

Instrukcja o przygotowaniu dzieci do sakramentu pokuty i Eucharystii

I. Zasady ogólne
  1. Celem przygotowania do sakramentu pokuty i Eucharystii jest doprowadzenie do przeżycia z wiarą tych sakramentów.
  2. W przygotowaniu do tych sakramentów, oprócz przekazanej wiedzy, ważne miejsca zajmuje doświadczenie religijne.
  3. Dobre przygotowanie do tych sakramentów jest procesem długofalowym (obejmującym I i II klasę szkoły podstawowej oraz klasę III jako pogłębienie więzi z Chrystusem Eucharystycznym). Jest ono możliwe tylko przy współpracy z rodzicami.
II. Przygotowanie do sakramentu pokuty
  1. Należy wychowywać dzieci do świadomości, że w sakramencie pokuty spotykają się z przebaczającym Chrystusem, oraz kształtować w nich umiejętność ciągłego nawracania się, ukoronowaniem którego jest spowiedź święta.
  2. Należy formować sumienie dziecka tak, aby nie tylko unikało grzechu, ale raczej szukało woli Bożej i pragnęło współpracować z Bo­giem.
  3. W przygotowanie należy ukazywać dzieciom Boga zbawiającego, a nie tylko dążyć do pamięciowego opanowania przez nie treści katechizmowych. Konieczne jest jednak opanowanie pewnego minimum materiału, jak również kilku podstawowych modlitw.
  4. Od początku katechizacji należy wprowadzać dziecko w praktykę rachunku sumienia zanim jeszcze nauczy się jego określenia. Rachunek sumienia należy ukazywać jako konfrontację życia z wolą i miłością Bożą. Powinien on posiadać charakter pozytywny, tzn. uczyć obserwowania swego życia pod kątem czynionego lub zaniedbanego dobra.
  5. Należy uświadomić, że żal za grzechy to wewnętrzna postawa, która koncentruje uwagę na znieważonym Bogu i przekonuje, że grzech jest niewdzięcznością wobec kochającego Ojca. Dzieci powinny wiedzieć i rozumieć, że najważniejszym warunkiem sakramentu pokuty jest żal.
  6. Postanowienie poprawy nie może być ogólnikowe, lecz kon­kretne.
  7. Spowiedź winna się odbywać w atmosferze podkreślającej dobroć i miłosierdzie Boga.
  8. Spowiedź święta jest wielkim przeżyciem dla dziecka i dlatego powinna ona mieć miejsce po zakończeniu przygotowania do sakramentu pokuty.
III. Przygotowanie do I Komunii świętej
  1. Przygotowanie do I Komunii świętej może prawidłowo się odbyć tylko w kontekście Mszy świętej, ponieważ Komunia święta jest jej integralną częścią i najdoskonalszym sposobem uczestnictwa.
  2. Istotą przygotowania jest wprowadzenie w misterium Euchary­stii, które dokonuje się poprzez katechezy i tzw. Msze święte inicja­cyjne, w sposób szczególny akcentujące części Najświętszej Ofiary. We Mszach świętych inicjacyjnych przygotowuje się daną część Euchary­stii i uwypukla ją tak, aby dzieci skoncentrowały na niej uwagę, a w ho­milii tłumaczy się poszczególne jej elementy.
  3. Uroczystą Mszę świętą I Komunii świętej należy odciążyć od dodatkowych aktów pobożności, jak np. odnowienie przyrzeczeń chrztu, a skoncentrować się na dobrym uczestnictwie dzieci w Najświętszej Ofierze. Wspomniane przyrzeczenia należy przenieść na triduum przed uroczystością lub na tzw. „biały tydzień”.
IV. Współpraca z rodzicami
  1. Przygotowanie do I Spowiedzi i Komunii św. powinno być przepro­wadzane w ścisłej łączności z rodzicami. Należy zatem już we wrześniu odprawić osobną Mszę św. dla dzieci, które rozpoczynają przygotowa­nie do I Komunii św. oraz ich rodziców. W październiku winny dzieci otrzymać w kościele od rodziców różańce, w grudniu rodzice powinni, na osobnym nabożeństwie, wręczyć dzieciom medaliki, w lutym – ksią­żeczki do nabożeństwa. W okresie Wielkiego Postu należy zorganizo­wać wspólne nabożeństwo odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.
  2. Rodzice winni też uczestniczyć w nabożeństwie pokutnym przed I Spowiedzią swoich dzieci.
  3. W uroczystość I Komunii świętej rodzice błogosławią swoje dzieci i uroczyście zapewniają, że będą troszczyć się o rozwój ich życia reli­gijnego.
  4. Rodzice winni uczestniczyć także w liturgii Mszy świętej podczas „białego tygodnia”.
V. Uwagi końcowe
  1. Na spotkaniach z rodzicami należy zwrócić uwagę, aby ubiory pierwszokomunijne nie były zbytnio wystawne oraz zachęcać, aby wybrali dla grupy skromny i ujednolicony strój.
  2. Jeśli są w grupie dzieci zaniedbane religijnie, najpóźniej około Bożego Narodzenia należy skontaktować się z rodzicami i zwrócić uwagę na konieczność większego zainteresowania dzieckiem.
  3. Jeśli ro­dzice nie wykażą dobrej woli, należy więcej czasu poświęcić takiemu uczniowi.
  4. Proboszcz, jeśli sam nie katechizuje, powinien wziąć udział w bezpośrednim spotkaniu z dziećmi pierwszokomunijnymi i ich ro­dzicami. Powinien on pomodlić się z dziećmi, przeprowadzić rozmowę na temat ich spotkania z Jezusem Eucharystycznym, zwrócić uwagę rodzicom na istotne problemy życia religijnego. Przy tej rozmowie po­winien być obecny katecheta.
  5. W niedzielę poprzedzającą I Komunię świętą, proboszcz podczas ogłoszeń informuje całą parafię o radosnym przeżyciu I Komunii świę­tej dzieci, które poleca modlitwie parafian i zaprasza na uroczystość również ich nauczycieli i wychowawców.